 |
İnsan, çok sevdiği birini kaybedince önce inanamıyor, inanmak istemiyor. Yeryüzünde, hiç bir şeyin baki olmadığını bildiğimiz halde, her ölüm bize erkenmiş gibi gelir. Bizim gibi iman sahibi insanlar, ecelin, saniye sekmeyeceğini bildiği halde, yine de her ölümü zamansız bulur... Kuluz ve kusursuz değiliz maalesef... Arife günü,saat 08.29 da Doç.Dr. Ümit Savaşçı aradı.Allah biliyor, Ümit hocanın bu saatte aramasını hayra yormadım... " Abi,Mehmet eniştem gece rahatsızlanmış hastaneye kaldırmışlar" dediğinde beynimden vurulmuşa döndüm. " dalağa giden damar patlamış, kurtaramamışlar,kaybettik." dediğini duydum. O anda dondum... Hissizleştim... Ondan sonrasını hatırlamıyorum. Allah, kimseye böyle tarifsiz bir acı yaşatmasın. Derler ki; "kişi, sevdiğinin kusurlarını görmezmiş." Bilirim, kul kusursuz olmaz.Mehmet Tekkol'un kusurları var mıydı? Ben bilmiyorum. Arkadaşlığımız süresince de bir kusurunu görmedim. Dünyada eşine az rastlanır, bir güzel insandı Mehmet Tekkol. Ben, Mehmet Tekkol gibi etrafına her zaman pozitif enerji dağıtan, sağlıklı düşünebilen, arkadaş canlısı, yardım sever, diğerkâm, her konuda fedâkâr, çok okuyan ve araştıran, boş konuşmayan, samimi mümin, ailesine ve torununa aşırı düşkün, insanî vasıf olarak, yüksek değerlere sahip, çok az insan tanıdım. İYİLİK HAREKETİ İNSANİ YARDIM DERNEĞİ'inde beraber görev yapıyorduk. Hepimiz iş disiplinine hayrandık. Biz kendisinden razıydık. İnşallah o da bizden razı olarak gitmiştir. Bizden yana, hakkımız varsa helâl olsun. İnşallah o da bize hakkını helâl eder. Dernek faaliyetleri ile ilgili olarak, vefatından bir gün önce, Hüdai Kuş arkadaşımızla beraber, ihtiyaç sahibi bir ailenin 12 yaşındaki kızına bisiklet ve giysi hediye kartı götürmüşlerdi. Kızımız bisiklete binince çok mutlu olmuş ve gülmüş. Bu gülüşü gören rahmetli " Hüdai, AHİRETE GİDERKEN YANIMIZDA BU GÜLÜŞLERİ GÖTÜRECEĞİZ" demiş... Ben, Mehmet Tekkol'un güldürdüğü, mutlu ettiği çocuk ve yetişkin sayısını hatırlamıyorum. Hesap gününde, eğer sorulursa; ben ve arkadaşlarım rahmetlinin yaptığı hayır hasenat işlerine şahitlik edeceğiz. Allah, yanında götürdüğü, fakir fukaranın gülücükleri hatırına, peygamberimize komşu eylesin inşallah... Sen, ne güzel bir insandın be Mehmet Tekkol... "Günahsız ağızların" duasıyla gittin... Seni unutmayacağız.Ruhun şâd, mekânın cennet olsun...
Fotoğraflarını gördüğünüz iki Mehmetimiz, İyilik Hareketi İnsani Yardım Derneğini beraber kurduğumuz dostlarımız. Mehmet Kaytanbıyık kardeşimiz, Başkan Yardımcımızdı. Derneğimizin kuruluş aşamasında rahatsızlandı, uzun süren tedavisinin ardından maalesef kurtarılamadı ve vefat etti. Mehmet Tekkol kardeşimiz, derneğimizin genel sekreteriydi. Bir yıl beraber çok güzel hizmetler yaptık. Vefat ettiği günün, gündüzünde, ihtiyaç sahibi aileleri ziyaret ederken, bir eve de küçük bir kızımız için bisiklet götürmüştü. Bisiklete binen kızımız, gülücükler saçarak sevinicini gösterince, yanında bulunan Hüdai Kuş kardeşimize, “Hüdai, yarın Allah’ın huzuruna bu gülücüklerle gideceğiz” demiş. Rahmetlinin bu sözünü hiç unutmuyoruz. O günün gecesinde de Mehmetimizi kaybettik maalesef. Her iki Mehmetimizi de her daim, sevgi, saygı, hasret ve dualarla anıyoruz. Ruhları şâd, mekânları cennet olsun inşallah. |